De Royerssluis is een belangrijke scheepvaartverbinding in Antwerpen, tussen de Schelde en het Albertkanaal. De sluis wordt momenteel verlengd en verbreed. Daarbij is gekozen voor enkele in het oog springende technische oplossingen, zoals een sluisbodem met ten opzichte van elkaar bewegende vloertegels. En dat alles binnen een traditioneel contract.
De Royerssluis in Antwerpen wordt verlengd en verbreed om grotere binnenvaartschepen toe te laten tussen de Schelde en het Albertkanaal, met behoud van de bestaande diepte.
Het project omvat een breed scala aan civieltechnische onderdelen, waaronder sluishoofden, sluiskolk, omloopriolen, bruggen, machinegebouwen en een centrale technische ruimte.
De sluis wordt volledig in den droge gebouwd, met grote kofferdammen aan zowel het boven- als benedenhoofd, gecombineerd met cement-bentonietwanden tot in de Boomse klei.
Een opvallende ontwerpkeuze is de sluisbodem die bestaat uit afzonderlijke betonnen vloertegels van 9 × 9 m, die onderling kunnen bewegen om spanningen door waterstandsverschillen te beperken.
Het betonwerk omvat zeer grote volumes, met standaardmengsels op basis van CEM III/B, waarbij tijdens de uitvoering aanpassingen zijn gedaan aan consistentieklasse en cementgehalte om de verwerkbaarheid te verbeteren.
Vanwege de grote stortvolumes en constructiediktes was verhardingsbeheersing een belangrijk aandachtspunt, met maatregelen zoals 90-daagse druksterkte, low-heat cement en temperatuurmonitoring.
De omloopriolen, die het schutwater in en uit de sluiskolk voeren, hebben een complexe geometrie en zijn ontworpen om turbulentie tijdens het schutten te beperken.
Bekistingsontwerp en stortfasering speelden een belangrijke rol, met verschillende oplossingen voor wanden, vloeren en complexe details, afgestemd op zichtwerk en beperkte ruimte op de bouwplaats.
Project: Nieuwe Royerssluis Antwerpen
Opdrachtgever: Departement Mobiliteit en Openbare Werken van de Vlaamse overheid en Maritieme Toegang / Port of Antwerp-Bruges
Opdrachtnemer: TM Rinkoniên Rechteroever, dat bestaat uit Artes Group, CIT Blaton, Boskalis, Mobilis en Stadsbader
Architect: ZJA
Bouwsom: € 287.900.000
De Royerssluis is een belangrijke scheepvaartverbinding voor de binnenvaart tussen de Schelde en het bAlbertkanaal (ter plaatse van het Amerikadok en Albertdok). Het is een van de meest gebruikte sluizen in Antwerpen. De sluis is gebouwd van 1889 tot 1908, met metselwerkwanden en pneumatische caissons als fundatie (fig. 3). Hij wordt momenteel grondig gerenoveerd, waarbij hij tevens wordt verlengd (van 180 naar 235 m) en verbreed (van 22 naar 36 m). De diepte blijft gelijk (6,5 m). Dankzij de uitbreiding kunnen grotere binnenvaartschepen via het Albertkanaal landinwaarts varen richting Luik.
3. Oude sluis van ruim 100 jaar oud, met rechts een tekening van de caissonmethode (foto: Wikimedia Commons)
Het project kent een breed scala aan civieltechnische onderdelen (fig. 4). Aan de havenzijde het bovenhoofd met een deurkamer voor een stalen roldeur; aan de Scheldezijde het benedenhoofd, eveneens voorzien van een deurkamer voor een roldeur. Daarnaast bestaat het werk uit de sluiskolk, omloopriolen, de leidingentunnel, twee machinegebouwen, een centraal technisch gebouw en aan weerszijden een beweegbare basculebrug met bijbehorende basculekelder.
Sluismeesterwoning
De oude sluismeesterwoning moest behouden blijven – na restauratie zal het gebouw dienstdoen als bedieningscentrum voor de sluismeester. Om dit mogelijk te maken zijn rondom de woning diepwanden aangebracht, waardoor de bouwpunt eromheen veilig kon worden ontgraven (foto 5).
Aanleiding voor dit artikel in Betoniek is de excursie van Stubeco, partner van Betoniek , naar de Royerssluis op 19 juni 2025. Dit artikel is mede gebaseerd op de informatie die tijdens dat bezoek werd gedeeld (foto 6).
Reacties