Buoycrete is een onderwaterbetonmengsel met een neutraal drijfvermogen en een hoge sterkte. Door deze eigenschappen leent Buoycrete zich uitstekend voor het uitvoeren van onderwaterreparaties, waaronder de renovatie van historische kademuren en funderingen van binnenstedelijke bruggen.

Guido Visch, senior R&D-engineer bij Boskalis ging in 2016 op zoek naar een product waarmee op een veilige manier zeemijnen van de zeebodem geborgen kunnen worden. Door het inpakken van de verroeste mijnen met een onder water uithardend mengsel met dezelfde dichtheid als het omringende water, zouden geen externe krachten worden uitgeoefend op de instabiele zeemijnen. Na het inpakken en uitharden van dit mengsel konden de zeemijnen veilig geborgen worden. Omdat een dergelijk mengsel niet beschikbaar was in de markt ontwikkelde hij, samen met collega's, Buoycrete, een sterk en lichtgewicht onderwaterbetonmengsel met een dichtheid van ongeveer 1.000 kg/m³ (fig. 2). De naam Buoycrete is afkomstig van buoyancy en concrete, wat 'drijfvermogen' en 'beton' betekent. Als je het onder water aanbrengt, zinkt het materiaal niet en kan er dus vormvrij gebouwd worden (foto.1), terwijl het mengsel na uitharding net als een conventioneel betonmengsel steenhard wordt.

Na een zoektocht naar onder water uithardende pasta's ontstond al snel het idee om een cementgebonden mengsel te gebruiken. Bestaande mengsels voldeden niet aan de gewenste specificaties voor verwerkbaarheid, samenhang (ook onder water) en druk- en treksterkte. De meeste lichtgewicht cementgebonden mengsels zijn zwaarder dan 1000 kg/m³ of ze hebben een zeer lage druk- en treksterkte. Er is dus gezocht naar alternatieve lichtgewicht vulstoffen die nog niet in de betonindustrie gebruikt werden. Deze moesten ook licht genoeg zijn om al het cementgewicht te kunnen compenseren. Dit gaat alleen met specifieke dichtheden van minder dan ongeveer 500 kg/m³, anders wordt het volumedeel aan vulstof veel te groot en blijft er te weinig cement over.

Uiteindelijk is een inerte, stabiele, minerale vulstof gevonden die geen water opneemt. Vervolgens is met het toevoegen van zeer fijne delen de korrelverdeling geoptimaliseerd en zijn met hulpstoffen de onderwatereigenschappen verbeterd.

Omdat met name de gebruikte vulstof niet standaard beschikbaar is bij beton- en mortelcentrales, zijn voor alle eerste testen onder water de doseringen handmatig gedaan in verschillende batchmenger-systemen. Dit had als voordeel dat de samenstelling direct zelf kon worden getuned op basis van de verpompbaarheid, samenhang onder water, viscositeit en dichtheid. Als testopstelling was er een grote bak water beschikbaar om de drie basistechnieken voor Buoycrete onder water te testen; Buoycrete printen (fig.1), vullen van inflatables (fig. 3) en repareren van civiele constructies (fig. 4). De combinatie van het zelf mengen in eigen beheer, eigen laboratoria, het onder water testen en direct aanpassingen doorvoeren leidde al snel tot het Buoycrete-basismengsel dat geschikt is voor alle drie de Buoycrete basistechnieken.

De resultaten van de labtesten zijn opgenomen in tabel 1.